John Mayer heeft een nieuw album uit. Op zich oud nieuws, maar feit is wél dat ikzelf het album pas kort geleden beluisterd heb. En dat had ik veel eerder moeten doen!
John Mayer is wat mij betreft één van de beste singer/songwriters van dit moment. Al eerder tikte ik een
uitgebreide post over zijn vorige albums. Dat ga ik nu wéér doen. Maar dan wat korter en bondiger, aangezien het beeldmateriaal hieronder voorzich spreekt.
John Mayer is cool. Hij heeft een compleet eigen stemgeluid, schrijft fijne liedjes en speelt fantastisch (!) gitaar. Zelfs stukken beter dan heel veel anderen. Met originele retro-blues rifjes en een flinke behendigheid wat betreft zang in combinatie met het maken van muziek. En dat terwijl het gitaarspel van Mayer over het algemeen niet bepaald peanuts is (muziek-technisch verhaal, zal ik je besparen).
Beïnvloed door blues, soul en rockmuziek, bracht hij een tijdje geleden zijn nieuwe album
Continuum uit. En dat was er weer één uit de categorie 'eerst een paar keer moeten horen'. In eerste instantie lijkt hij namelijk nogal in te dutten wat betreft de power in zijn songs. De vorige albums (waaronder Heavier Things en Room for Squares) waren een tikkie rauwer en heftiger. Continuum is wat milder en er zit wat meer gevoel in. Maar dat went snel. En de songs zijn zó lekker dat het eigenlijk geen kont uitmaakt. Twee tracks van de CD zijn inmiddels uitgebracht;
Waiting for the world to change en
Gravity.Ik had de teksten in het boekje al gelezen, voordat ik het album gehoord had. En die teksten zijn wat mij betreft dan ook meteen het enige minpuntje. Ze zijn wat simpel en weinig begrijpbaar. Echter, als je er muziek bij hoort (wat toch de bedoeling is), valt dit al minder op.
Nogmaals... John Mayer is cool! En dat blijkt wel weer als je luistert naar Continuum. Hij ligt al maaaanden in de schappen, maar ik kom er nog even achteraan met een verhaaltje en wat bewegende shizzle.
Een aantal te gekke AOL Live video's van de tracks op de CD:
Plus nog een stukje onvervalste blues. Briljant!
