
Ik veeg het zweet van mijn voorhoofd, want enige tijd geleden raakte ik zowaar verstrikt in een heuze MP3 Player oorlog. Naïef als ik was, besloot ik een MP3 spelertje te kopen bij de Intertoys. Een ding van Qware. De aardige mevrouw wist mij te verzekeren van het feit dat er zogenaamde titelweergave op zou zitten. Het ding was namelijk een 1GB variant. Veel tracks dus. Ik wilde dan ook graag de titels van de nummers kunnen zien en niet alleen maar de tracknummers.
Vol enthousiasme begin ik bestanden over te zetten en op 'play' te drukken. Ondanks het feit dat het apparaat zelf de tracks prima afspeelt, kom ik erachter dat hij geen titelweergave bevat. Na lang bellen, klooien en hannesen, kon hij terug naar de winkel. Ik kreeg het geld in de hand geschoven en kon met een 'sorry' de deur uit. Verkeerd ingelicht.
De Blokker geeft een krantje uit met een prachtige Xiron MP3 player van 1GB voor 79 euro. "Prima!", dacht ik. Meteen kocht ik het apparaat. Ik hang hem in de computer, mik alle bestandjes erop en druk de dopjes in mijn oren. Ik slinger even later zo wat op mijn fietsje over het fietspad en geniet van al dat moois dat voortkomt uit dat knappe stukje techniek. Wat ik toen nog niet wist is dat datzelfde stukje techniek me de volgende dag in de steek zou laten.
Computermoment... Ik hang de speler opnieuw aan de USB en meteen word ik overladen met "PONG!" geluiden. Kortom, foumeldingen. Of ik mijn MP3 speler wel even wilde formatteren, anders kon Windows er niet op om de bestanden te laten zien. Vreemd natuurlijk, want ik wilde niet formatteren, aangezien ik met alle liefde al die liedjes had verzameld en overgezet. Maar er bleek niets anders op te zitten dan tóch mee te gaan in het verzoek. Ik formatteer het apparaat en klik dubbel op het verwisselbare schijf icoon. Inderdaad, geen liedjes. Schitterend leeggehaald. Ware het niet dat de eigenschappen van het stomme ding laten zien dat de schijf voor een goede 85% staat volgeparkeerd met bestanden (je kent het wel, die taartpunt met schijfbeschikbaarheid). Mijn klomp brak figuurlijkerwijs. Ik gooide er nog wat formatteringen -voor zover dat een woord is- overheen, maar kreeg geen resultaat. Afgezien van het feit dat hij bleef "PONGEN" en schreeuwen dat ik iets verkeerd deed. Als hij mij had kunnen verstaan, had ik hem verteld voor 100% te kunnen garanderen dat ik niets verkeerd deed. De klojo.
Ik weer op de fiets. Naar de Blokker. Lang verhaal, veel gezeik en gezeur, maar ik moet eerlijk zeggen dat de service prima was. Tegen de procedures in, kreeg ik een nieuw exemplaar mee. Trots race ik naar huis om hem uit te proberen, maar opnieuw word ik overladen met errors, bugs, codes en andere lullige smoesjes vanuit Windows. Het kreng vertikte 't wederom ook maar één keer mee te werken en ikzelf was inmiddels in staat mijn MP3'tjes handmatig met een trechter door zijn strot te duwen.
Wéér een retourtje Blokker. Deze keer werd alles vergoed en kon ik weer met een 'sorry' de deur uit. Geen steek verder was ik. Terwijl ik al twee weken bezig was een fatsoenlijk spelertje in huis te halen.
Wat de toegevoegde waarde van deze post is, kan ik niet zeggen. Echter, ik heb onlangs een CREATIVE Muvo aangeschaft voor wat meer centen. Hij werkt ronduit perféct. Geen gezanik en gezeur. Gewoon zoals het hoort. Dus in het kader van de educatieve waarde van deze weblog, zou ik graag een advies willen uitbrengen voor degene die zich geneigd voelt hetzelfde te ondernemen; koop meteen iets duurs! Blijkbaar gaat de spreuk 'Goedkoop is duurkoop' in dit soort gevallen prima op.
Een link naar een
hele waslijst vol fijne MP3'ers. Op prijs geselecteerd voor al die neigen naar aankoop!