Lang leve de 30e!
zaterdag, april 30, 2005
Vandaag was weer de dag van toneelspelende kinderen, meesportende prinsen, wuivende, blonde prinsessen en rollende R'en van Willem Alex. Maar bovenal was het de dag van onsch aller Koningin der Neederlanden. Ze is één van de weinige personen die op haar verjaardag zo ongeveer een compleet land in feeststemming brengt. En dát terwijl ze zelf geeneens jarig is op 30 april. Dat doet ze goed.Ook was vandaag de dag van sjouwen in de stad. Alles was in feeststemming. Op elke hoek hingen oude, bevuilde mannetjes met trompetjes en blokfluiten die normaal geen stúiver verdienen en nu gevoelsmatig naar huis gaan met gouden bergen. Iedereen geeft gul en inplaats van een euro of 5, gaat de straatmuzikant vandaag met zeker 7 naar huis. Ook lopen overal kunstprojectjes en bewegingsacts rond. Blije, lenige pubers die laten zien hoe zij dansen op hun zelfgedrumde muziek, vrouwen met sjalen die sierlijk over de stoep heen zweven en gespierde, kale gozers met speren, vuur en spijkers. En een hond. Zo'n hond die er de hele dag naast moet liggen en zich kapot verveelt. "Schiet toch 's op met je fakkel! Ik wil rennen op het strand, ruiken aan de kont van mijn buurvrouw en poepen in de goot naast die reeks dure auto's."
Vandaag was een dag van vet eten. Overal worden kraampjes gestald met bergen sterk gekruid voedsel als loempia's, pasteitjes, pittige pannenkoeken en broodjes Baaaaooopaaaooo. De ene verkoper doet het netjes met handschoentjes aan, de ander veegt met de hand zijn neus af om deze vervolgens langs zijn jas te halen voor schone vingers. Als je naar zijn jas kijkt, kun je je niet voorstellen dat het er erg veel schoner van wordt. Hij maakt vervolgens wél je broodje haring klaar. Eet smakelijk!
Ik lijk wat negatief over deze feestdag, maar niets is minder waar. Al die gekke dingen en blije mensen hebben hun charme. Er wordt even niet meer gedacht aan het werk, het huishouden en privéstrubbelingen. Er wordt gefeest alsof er levens van afhangen. Men pakt elkaar stevig vast en schudt, al lallend met een glas bier in de hand, heen en weer in de rieten stoel. Ineens merk je dat we allemaal hetzelfde zijn. Allemaal zijn we op zoek naar een soort van eenheid. En allemaal zijn we op zoek naar gezelligheid en vreugde. We zijn alleen te stug, koppig en eigenwijs om dat in het dagelijks leven toe te passen. En da's jammer. Vandaar mijn voorstel; vier het leven en laat het altijd Koninginnedag zijn!
Vanmorgen hing ik weer aan de telefoon bij
Voor een ieder als ik, die gek is op de States, een hele puike link. Niet zo echt als een retourtje met het vliegtuig en er zelf zijn, maar zeker wél heel goed gedaan, is de 360° panorama van deze te gekke Amerikaanse setting:
Zojuist heb ik de televisie uitgedrukt toen de zoveelste herhaling van het
Ach... laten we nog 's de linkdump uithangen;





