Gisterenavond realiseerde ik mij ineens dat ik op deze fijne webstek geen woord gesproken heb over het concert dat ik effies geleden bezocht in het Burgerweeshuis, Deventer. Een accoustisch concert van het meest rockende wijf van dit moment; Beth Hart. Met een stem die als een drukgolf over je heen komt en een muzikaliteit waar je U tegen zegt, is zij één van de weinige pure, eerlijke en eigenzinnige zangeressen van dit moment. To the bone, stoer, puur en steeds populairder. Blijkbaar heeft Nederland behoefte aan eens iets anders dan een Chipz, K3 of Jan Smit. Heel langzaam zie je Beth Hart's concerten steeds meer uitverkocht raken en hoor je mensen over haar albums praten. Iets dat een aantal jaren geleden ook al stond te gebeuren toen ze een hitje had met L.A. Song, maar haar succes kapot dronk en door haar platenmaatschappij werd uitgezwaaid. Ze is nu terug. Sterker dan ooit! Hoewel...

We waren al eerder bij Beth Hart. Dat was te gek. Echter, het laatste concert viel enigzins tegen. Absoluut niet vanwege Beth Hart zelf, want die zingt overal even goed. Echter, het Burgerweeshuis had blijkbaar nogal veel moeite met het geluid. De gitarist (John Nichols) was vrijwel niet te horen en moest erg zijn best doen om boven de piano en strot van Beth Hart uit te komen. Puur een volumekwestie. Ook besloot Hart zelf halverwege een andere microfoon te pakken, aangezien de microfoon waar ze eerst in zong zogezegd 'fucked up' was. Erg slordig dus.

Naast al dit technisch geweld leek het publiek er ook nog eens weinig trek in te hebben de koppen dicht te houden en te luisteren. Het begon een beetje op een kroeg te lijken, waar aangeschoten en zelfs stomdronken, neervallende leipo's keihard om allerlei grappen stonden te bulderen en dwars door de muziek heen aan het lullen waren. Niet echt iets voor bij een sierlijk, bescheiden, accoustisch concert. Erg jammer en vooral irritant dus. En zo waren er meer bezoekers die zich eraan stoorden, zo blijkt uit het forum van het Burgerweeshuis.

Beth Hart zélf was dus te gek. Haar stem is kneppelhard (wordt nogal eens vergeleken met Janis Joplin, maar Hart is stiekem beter), maar erg lekker en er gaat geen noot vals. De liedjes die ze schrijft zijn vrijwel allemaal autobiografisch en tekstueel erg goed. Dus kom je ooit een flyer tegen met haar naam erop... GAAN!

Beth Hart Homepage
Beth Hart Fanpage

This entry was posted on woensdag, november 02, 2005 at woensdag, november 02, 2005.