Afgelopen weekend schoof bij vrienden, waar ik over de vloer was, een pakketje over de tafel. Dit pakketje, dat ze gekocht hadden bij een grote winkel met bergen DVD's, kwam voort uit het feit dat we weer tegen de dodenherdenking aan zitten en de bevrijding vieren. Het ging om de DVD reeks van Jan Terlouw's Oorlogswinter. Met alle oude afleveringen van de serie, gebundeld op een pracht van een schijf. Ze sloegen aan het kijken en ikzelf werd ook nogal benieuwd, aangezien ik er al het nodige over gehoord had. De serie is opgenomen in de jaren '70. En als iets uit de jaren '70 komt, kun je er in het algemeen om lachen. Die kant zou het nu ook weer op gaan. Oppervlakkige cameratechnieken, platte dialogen, wazig beeld, slecht geluid, matig acteerwerk en slordige montage. Zó oud en poreus dat het bijna van je beeldscherm afvalt. Maar juist dát is het leuke en kenmerkende. Omdat ik nog maar een begin-twintiger ben, meet ik met moderne filmmaatstaven. Die van toen lagen heel anders. Veel onschuldiger, lijkt het wel. En op de één of andere manier is Oorlogswinter wél een hele spannende serie. Misschien júist omdat het allemaal zo "simpel" wordt gehouden en het dus dichter aan de realiteit grenst. Ik kon er in ieder geval best geboeid en uiteraard met respect naar kijken. Al werd het ons na 3 afleveringen wel even te veel. Vooral omdat aan elke aflevering steeds hetzelfde, minstens 4 minuten durende, intro vastzit. En de drang naar iets dynamisch en hips begon toch ook al vrij snel op te komen. De stopknop bood uitkomst.

Hadden ze die stopknop iets meer dan 60 jaar geleden ook maar. Om midden tussen al het geratel en geweld te besluiten de boel gewoon af te blazen, omdat het simpelweg niet leuk meer is. Of liever... bij voorbaat al niet op 'play' drukken. Maar da's wel gebeurd. En dat hebben ze geweten, toen. Wij niet. En daarom gaan we daar vanavond weer massaal aan denken. Terúgdenken kunnen we niet, omdat we er niet bij waren. De mensen die dat wél waren, worden steeds schaarser. Dus eigenlijk verdwijnt er een groot stuk levende geschiedenis om ons heen. En da's erg jammer, want we leren er nog steeds van. Daar is DVD's maken maar een klein, weinig representatief onderdeel van. Hoewel ze best boeiend en "leuk" zijn. En de Oorlogswinter DVD's volgen de verhaallijn uit het boek exact en zwiepen, zoals in veel andere verfilmingen, niet compleet om het pad heen om er pas aan het eind weer op komen. Best prima om eens naar zo'n DVD te kijken. Hoewel vanavond ook een aantal goede films wordt uitgezonden. Check het 'Vandaag op TV' windowtje op deze website, onder al die andere windowtjes aan de rechterkant, onderaan. Het schijnt dat The Grey Zone een goede, boeiende film is. We'll see. Ik spreek u snel weer!

This entry was posted on woensdag, mei 04, 2005 at woensdag, mei 04, 2005.