Enige tijd geleden zonden we 3 weken 'in a row' een actie uit
tijdens de show die totaal gericht was op bussen, maar dan
vooral degene die de apparaten bestuurt; de chauffer, of zoals
Luuk hen liever bestempeld; de coureur.

Het ging erom dat de coureurs van tegenwoordig je nauwelijks
een lachje, praatje of zelfs busreis gunnen als je binnenstapt.
Het enthousiasme is vaak ver te zoeken. En dát terwijl een bus-
reis tegenwoordig toch reteduur is. In feite verwachten we dan
ook een beetje spontaniteit en vriendelijkheid te kopen. We
riepen de coureurs van Nederland dan ook op, na het zien van
een foto van ons, de eerst volgende keer een spontane begroe-
ting à la "Hey Luuk en Sander! Wat leuk jullie te zien! Stap
lekker in, joh!" te geven en ons het busgevoel van weleer in
de handen werpen. Echter, onze uitgebreide pogingen de bestuur-
ders enigzins om te krijgen wierp geen enkele vrucht af!

De bussen dus...
Waar ik eigenlijk naartoe wil is het leuke artikeltje van Luuk
op zijn weplok. Hij ziet 't bustechnisch even helemáál niet meer
zitten en schreef het, zoals 't een échte weblogger betaamt, dan
ook meteen van zich af. Go, Luuk!

NB: Lang niet alle buschauffeurs zijn hetzelfde.
Er bestaan ook nog heule coole chauffeurs! Hulde!

This entry was posted on dinsdag, november 09, 2004 at dinsdag, november 09, 2004.